Reisverslagen
Duiken op de Filippijnen
bij Dauin op het eiland Negros
van 28 april t/m 9 mei 2010.
Al langer liep ik met het plan rond om voor een duiktrip naar de Filippijnen te gaan. In overleg met Arjan Gunnink van EWDR in Almelo kwam ik vervolgens tot een plan en bij navraag in mijn onderwatersportvereniging Tyros uit Enschede bleek dat er wel meer geïnteresseerden waren.
Met 18 personen !! vertrokken we op 28 april vanaf Schiphol. Na een vlucht via Singapore landden we op Cebu. Van hieruit gingen we vervolgens met een touringcar naar de ferry bij Liloan welke ons overzette naar Sibulan op het eiland Negros. Hier nog een half uurtje met busjes naar de uiteindelijke bestemming het ressort “ Pura Vida” bij Dauin, waar we na 33 uur reizen moe aankwamen. Inchecken, bagage uitpakken en snel slapen.
De andere dag begon het avontuur waar we voor kwamen. Duiken op de kantriffen en bij het APO Iland. Met twee snelle boten hebben we zo’n 25 duiken kunnen maken. De luchttemperatuur was 33 graden en het water ongeveer 26 graden. Zááálig !!
Wat ons vooral opviel was de hartelijkheid en hulpvaardigheid van de medewerkers in het ressort, in de duikclub en op de boten. Je bent er echt te gast en niets is hen teveel. Je werd bij alles super vriendelijk geholpen.
Het prachtige ressort met veel groene aanleg had bungalows van bamboehout die er als nieuw uitzagen. In het zwembad was het na het duiken heerlijk verpozen of je besprak een massage in het Spa Wellness Center.
Elke morgen stond het ontbijtbuffet klaar en als je in het middaguur terugkwam dan werd er buiten (natuurlijk) geluncht en ook gedineerd in een zacht briesje met een mooi uitzicht over zee. Bleef je de hele dag aan boord, om verder gelegen duik-bestemmingen te bezoeken, dan kreeg je een lunchpakket en drank mee. (De kosten vielen overigens geweldig mee. Een pilsje van San Miquel (flesje) kost zo’n vijfentachtig eurocent, een blikje cola vijfenzestig cent en een hoofdgerecht van drie tot negen euro. Er was een uitgebreide keuze van prima kwaliteit).
Bij het duikcentrum is alles te huur. Voor diegene die dat wilde kon je Nitrox regelen. De bemanning zorgde steeds dat alles aan boord was. Je hoefde werkelijk geen hand uit te steken. Aan boord stond ook alles kant en klaar. Na de briefing het 3 mm pak aan en de bemanning hielp je vervolgens in het lifejacket en in de zwemvliezen. Snel met een sprong voorwaarts te water en het genieten kon beginnen. Daags werd er standaard drie maal gedoken en als je wilde kon je nog nachtduiken op het huisrif of op een rif vlakbij in de buurt.
We kwamen vooral voor het macroleven en het “muck-diven”. Onvoorstelbaar veel leven hebben we weten te ontdekken. De koralen zijn van uitzonderlijke aard. Rondom het Apo eiland (wat overigens een onderwater beschermd natuurgebied is) met zijn 11 duiklocaties gaan de koraalbanken zelfs onophoudelijk door. Hier en daar heb je een wand van koralen. Een veelheid aan soorten hard en lederkoraal is er te bewonderen. De visstand is er minder dan wat ik elders gewend was, maar dit schijnt weer aan te trekken nu het vissen en ankeren verboden is. Heel bijzonder is het feit dat je bijna elke duik schildpadden ontmoette en zo nu en dan zeeslangen van soms respectabele afmeting. Op drie plekken was er forse stroming wat wel weer meebracht, dat je er grote scholen vis ontmoette.
We zagen op het zwarte zand o.a. het volgende: spookfluitvissen, zeepaardjes en frogvissen in meerdere kleuren, bladvis en schattige seamotjes, sepia van verschillende afmetingen als ook de flamboyant sepia, seasnakes waarvan er een van wel twee meter lang vrij rondzwom. Vele soorten garnalen waaronder de bidsprinkhaan en de mantis van wel 30 cm grootte, vele krabbensoorten en diverse roggen. Ook zagen we een tapijt van schuifelende zee-egels. Er waren vele soorten slakken in de meest bizarre kleuren en vormen te ontdekken.
Natuurlijk zagen we murenes, koraalduivels, steen- en schorpioenvissen. Verder wimpelvissen en koraalvlinders, enkele soorten anemoonvissen in de tapijtanemonen, papegaaivissen, diklipbaarsen en koffervissen. Vele soorten fel bontgekleurde vissen, solitair of in schoolverband zoals de barracuda. Een hoogtepunt was tevens het aanschouwen van de paring van bontgekleurde mandarijnvissen. Tijdens de overgang van dag naar nacht komen deze visjes vanuit het (dode) koraal omhoog, paren snel en verdwijnen weer. Fantastisch om dat vlak voor je neus te zien gebeuren.
Kortom, te veel om op te noemen.
Na de laatste duik zijn we nog naar het stadje Dumaquete gegaan. Wat een herrie van de motorisch aangedreven luid claxonnerende driewielers en busjes. Een taxi werd warempel nog getrokken door een paard.
Iets gedronken bij “WHY NOT” en nog enkele spullen voor thuis gekocht.
Zaterdags terug naar een koud en nat Nederland waar we zondagochtend om zeven uur landden op Sciphol. We kunnen terugkijken op een meer dan voortreffelijke duikreis.
Home