REISVERSLAG

Phinisi Ambasi Cruise Duikreis Komodo eilanden april 2005

2e paasdag vertrokken Conny Seydel, Johan Wensink en ondergetekende richting Indonesië voor een live-aboard duiktrip met de Phinisi Ambassy, via reisorganisatie EWDR vaart deze boot al een aantal jaar ten oosten van Bali om veelal Europeanen de mooie duikwateren aldaar te laten zien. Johan had de trip al eerder geboekt in 2002, doch vlak voor zijn vertrek was er toen de aanslag op de Sari-Club-Bali waardoor het toerisme inklapte, negatief  reisadvies !.

Via een overstap in Singapore vlogen we door naar Bali,  een overnachting aan het Legian Beach gedeelte om de ergste jetleg weg te snurken …en daarna doorvliegen naar Bima op Sumbawa. Dit vluchtje was maar een uurtje. In de haven van Bima lag ons vlaggenschip.!

We checkten in op de boot en toen bleek dat we de enige gasten waren…tjongejonge met 6/7 man bemanning kan dat niet uit zou je denken, de andere 4 duikers hadden te laat afgezegd ..

Qua duiken is dat natuurlijk een pre want maximaal 4 duikers op deze behoorlijk afgelegen riffen duiken is natuurlijk erg luxe. Qua gezelligheid was het met de andere passagiers misschien leuker,  maar goed je weet ook  nooit wat er aan boord komt.  Enfin bij de zon ondergang vaarden we richting eiland nr 1 genoemd “Gili Banta” alwaar we de volgende ochtend de 1e duik(en) zouden maken. Nog net voordat het echt donker werd kwam er op bij de boot alsnog gezelschap en wel een aantal dolfijnen. Prachtige Bottled-Nose Dolphins. In de boeggolf zwommen ze mee als vanzelfsprekend, prachtig!

We hadden elk een slaapcabine voor ons zelf. We hadden zelfs een airflow wat je airco kan noemen waardoor je je bed niet uitdreef maar lekker op de kabbelende zee in slaap viel. We waren tenslotte in de tropen en op Bali was het ook al erg heet…

De 1e duik:

Op het water viel dit dus erg mee.. De volgende ochtend was het bewolkt en rustig weer, om 07.00 ging de bel en het ontbijt werd geserveerd, eigenlijk geheel hersteld  van de jetleg stond om 09.00  de checkduik gepland, relaxed even weer uittrimmen en zo want het was een poosje geleden voor Conny en mij. Conny had zelfs het instructie boek nog een keer doorgenomen de dag ervoor. We plonsden samen met de divemaster Zaenal overboord. Al snel bleek dat we redelijk uitgetrimd waren en binnen 5 minuten was het alsof we gisteren nog gedoken hadden.. Volgens mij verleer je het niet zo gauw. Ok duiken dus, er stond een beetje stroming en het water was niet echt helder. De reisleider Benny, die ons had vergezeld vanaf Bali had iets verteld over koude en warme stromingen uit het Noorden uit diepe en ondiepere stukken zee. Conny en ik doken slechts in een shorty. De koudestroming viel mee.

Af en toe werd het weer warmer en dat verklaarde denk ik ook de troebelheid…Er was erg veel  plankton in de zee….Nou ja troebel sowieso wel 10 tot 15 mtr zicht maar je verwacht meer.  We verbaasden ons direct over de uitbundig begroeide koralen. Vedersterren in alle kleuren v/d regenboog zaten op grote tafelkoralen, werkelijk schitterend. We zwommen iets van 10 min ons vergapend aan deze enorm grote en complete koraal rijkdom (geen puntje stuk en een paar mtr doorsnee) toen Johan een  mompelend piepte en omhoog wees. Majestueus zwom een school van 15 mantas schuin boven ons voorbij. Mijn  automaat viel bijna uit mijn mond. Deze wens kwam voor mij uit ..na bijna 20 jaar duiken eindelijk mantas onder water zien prachtig…Hierdoor ben ik eigenlijk de rest v/d deze 1e checkduik volledig kwijt..

Wel was de 1e indruk van het duiken een erg goeie. Prachtige koralen die helemaal intact zijn omringt door een enorme visrijkdom en met een grote verscheidenheid.

Goed de 1e duik zat erop. Stoned v/d bevindingen zaten we voor op deck koffie te drinken.

Direct de smaak te pakken hebben we de 1e duikdag nog 2 duiken gemaakt die ook zeer de moeite waard waren, wederom een manta een poosje gevolgd evenals een schildpad. Na de 3e duik was het feest met een biertje ..of 2, hoera we hebben mantas gezien dus we kunnen naar huis was het credo. Mooi niet want er moest nog meer exotisch hier rondzwemmen.

Komodo:

De volgende ochtend.  Na een turbulente nacht waar nogal wat deining was ivm. de oversteek

naar Komodo werd ik een beetje duf wakker.  Het schip lag stil voor een eiland na een kop koffie begreep ik dat dit het grote hoofdeiland Komodo was en dat we bij de ingang v/h nationaal park waren gearriveerd. Overigens behoren de riffen rond Komodo nu ook tot het nationaal park. We gingen aan land voor een bezoek aan de prehistorische varanen. En bij 1  van de gebouwtjes bij de entree lagen al een paar van deze oerbeesten. Wel indrukwekkend groot en lelijk zijn ze maar vooral zien ze er uit alsof ze in het dinosauriër tijdperk er ook al waren. Lopend om de hutjes op palen zagen we er nog 1 liggen. We hadden inmiddels een gids  meegekregen die slechts een stok bij zich had. Hij vertelde hoe dicht we bij de beesten mochten komen. Best wel dicht dus. Het blijkt dat ze met de staart kunnen klappen waarna je wordt gebeten. En als je eenmaal gebeten bent dan doen de bacteriën in het speeksel de rest…

na een paar dagen ligt hun voedsel dan ergens dood en dat weten ze dan wel te vinden.

Rare beesten dus en oppassen geblazen. Toch leken ze bewegingsloos en eigenlijk erg saai.

Maar goed toch maar afstand houden. We maakten een wandeling een stuk over het eiland dat aardig groen begroeid was. Dat komt omdat het nog regelmatig regende als staartje v/d moesson periode en over een maand of 2 zou het erg droog worden hier. Nu konden die oerbeesten zich overal schuil houden wat het begin v/d wandeling wat griezelig maakte. We zagen pas bij een pauze lees drinkplek pas weer zo’n beest. Deze had een  GPS zender om. De beesten zijn zo uniek dat er voortdurend studie naar gedaan wordt.  Het beest lag in een kleine poel waar hij of  zij de middag hitte ontvluchtte blijkbaar. Na nog wat opvallende planten zoals orchideeën op de foto gezet te hebben wandelden we terug naar de ingang v/h park. Daar nog even de kleine expositie (vergane glorie) bezocht en om de hoek dezelfde varanen nog eens bezocht. Johan en ik probeerden een close-up v/d kop te maken toen  er 1 vervaarlijk ging staan. Wat afstand nemend leverde dit dan ook het mooiste plaatje op.

Duiken en dorpje bezocht! Volgens mij het enige dorpje op Komodo island ligt een paar km links v/d ingang Komodo nationaal park. Hier wonen voornamelijk vissers die in paalwoningen redelijk primitief wonen, nou ja primitief, een aantal hebben wel een satelliet schotel voor tv en een dikke stereo thuis staan. De mensen waren super vriendelijk, en het gevoel trof ons dat ze niet erg vaak toeristen bezoek kregen, alhoewel veel hadden wel iets van beeldjes te koop wanneer je ze net iets te lang aankeek. Goed Johan had erg veel succes met zijn digitale fotocamera met groot lcd scherm achterop. Goed tijd om weer te duiken,

Panta Mera was een mooie duikstek met flink wat stroming maar geweldige koralen en uitbundige vissen. Er werd besloten hier een nachtduik te maken. Dit bleek toch niet zo’n goed idee bij nader inzien daar er een pokke stroom stond die nacht. Gelukkig elkaar niet kwijt geraakt en de duik na een kort onderbreking af kunnen maken... Grote kogevis en papegaaivissen in cocon enzo. Ach ja “the regular” zal ik maar zeggen. De volgende dag werd het feest. Tanjung Lalok Sera . Na 10 min relaxed zwemmen in weinig stroming begon Johan weer te piepen in z’n automaat. In 2 scholen kwamen grote winkel  deurmatten voorbij zwemmen en in totaal telden we iets van 37 mantas. Ik was ademloos en nam dus een teug...

Beide scholen zwommen in een halve boog om en boven ons heen en verdwenen weer iens blauwe, wat een feest..En de rest v/d duik..geen idee. Ik was van slag mijn logboek verteld dat we nog een schildpad en een haai gezien hebben...Zal wel en zal ook wel mooi geweest zijn.

De laatste duik die dag nog een pelagische vis gezien in een flits en daar loopt de discussie nog steeds over wat dat was...een Wahu/Giant Trevally of zelfs een Marlin, het was in elk geval een joekel die met het grootste gemak de stroming bedwong.

De volgende dagen stonden afwisselende duiken gepland en ik zal er wat kort over zijn.

Bij Cannibal-Rock was het niet diep maar er waren erg veel scholen sweetlips waar het prachtig tussen zwemmen was. Bij Padar-Pillarsteen was het net vissoep, we lieten ons meevoeren met een school van een miljoen kleinere visjes en tussendoor kijkend zag je de rest. Ik was erg onder de indruk van de hoeveelheid vis. Ook een grotere haai gezien en dus dichtbij want het was niet erg helder met 10 mtr zicht max. Denk ik. Maar goed dit liever dan 40 mtr zicht en geen vis te zien. Na deze duik werden we weer eens getrakteerd op een aantal dolfijnen die gedag kwamen zeggen en lekker met de boeggolf mee zwommen.  Bij Batu Balong was het Big Fish Country !Erg veel jacks/napoleons haaien en nik stop maar met opnoemen geloof ik. Bij Gili Lawa Laut zagen we ook vleermuisvissen en het is prachtig om deze in een school te zien zwemmen. Ok mensen het wordt saai dus ik zal afronden met de 2 rest hoogtepunten Sunken Island stroming en veel veel vis. Tot slot dan GPS-Point waar veel haaien op visite kwamen en ook een school vleermuisvissen. De stroming was hier zo hevig dat ik toen ik de dwarrelingen voor in zwom bijna werd meegezogen naar beneden. Dit beangstigde mij zo (had dit net daarvoor in een verslag gelezen). Ik kon er nog maar net redelijk hyperventilerend uitzwemmen en gebaarde dat ik iets hoger ging zwemmen. Ging dus goed en na de schrik van  deze super stroomduik hadden we tijdens de laatste duik een relaxed

vrijwel stroomloos duikje om weer op verhaal te komen. Een waardig afsluitertje. We hebben toch een dikke 20 duiken gemaakt en ik moet zeggen dat ik op dit soort duikstekken toch weer erg duik enthousiast word. Het duikwater is zeker niet geschikt voor beginners en er waren enkele plekken waar er met ankers gegooid is en/of met dynamiet gevist is en dat kun je zien. Hopelijk wordt dit beter nu dit een beschermd gebied is geworden. Op andere plekken was naast de visrijkdom de koraal verscheidenheid ook mega en alle kleuren van de regenboog vertegenwoordigde sponzen en vedersterren. We hebben er erf genoten en hebben alleen de laatste duiken een andere duikboot gezien. Er wordt dus nog maar relatief weinig gedoken hier.

Sumbawa:

Omdat we op een reis als deze niet alleen 8 dagen willen duiken maar ook nog iets van een land willen zien planden we vervoer over Sumbawa.Vanuit Bima gingen we met een busje het grootste stuk van het eiland over richting de hoofdplaats Sumbawa Besar. Dit was een mooie rit langs zoutpannen / karbouwen en sawa’s en vissersdorpjes en vis-kreeft kwekerijen. Ook een paar mooie uitzichten vanaf een bergruggetje werden we op getrakteerd. Dit eiland is absoluut niet toeristisch, de bevolking is er moslim en de stadjes die ik genoemd heb zijn op de lokale markt na ook niet interessant. Toch is het landschappelijk een mooi eiland en oogt het erg puur. Na 2 nachten in een hotelletje aan zee wat zij  hoogtij dagen voorbij is vlogen we vanuit Sumbawa Besar terug naar Bali.

Bali:

Op Bali genoten we nog een klein weekje van het exotische eiland met een huurauto, de hindoe processies met hun rituelen en offers. De beroemde Balinese dansen en het lekkere eten. Helaas heeft Bali nog steeds last van de aanslag, het toerisme is nog steeds niet op het peil van daarvoor. Dus de prijzen zijn nog steeds hetzelfde en voor een paar centen heb je een geweldig onderkomen en eten en drinken voor een dag. Het was er super groen maar ook erg heet door de verlate moesson. De laatste 2 dagen kwam de zon erdoor en werd het erg heet.

Erg slim om naar een monkey forrest te gaan zonder eten. Maar ja een fles water werd me toch ook nog even afgepakt ! Ook kwamen we een trouwceremonie tegen en diverse rijst oogstende boeren, prachtig hoe vrede vol de bevolking hier leeft ! Er zijn zoveel tempels dat je er op een gegeven ogenblik genoeg van krijgt en toch heeft Bali een speciale sfeer en heerlijk om in combinatie met een duiktrip te bezoeken.

Al met al dus een heerlijke reis gemaakt met prachtige duiken. Tot slot de live-aboard die we gedaan hebben kun je met dezelfde boot ook bv. Bij Sulawesie-Manado doen of bij West Papua (waar ik in 1995 ben geweest) ! Dus wellicht gaan we nog eens met dit praktische duikschip een mooie duiktour maken. Tot de volgende duiktrip.

Robert Roelfsema